9 Aralık 2010 Perşembe

Yani(!)

bu aralar taktım bi şarkıya dinle dinle bıkmadım.
çokta güzelmiş hani.
sözleri müthiş yani.
şarkının adı "yani".
tamda böyle bi değişmişken ben, bi tuhaflaşmışken,
sanki bana yazılmış gibi.
şarkının sözlerini paylaşmak en doğrusu sanırım.

~
Geçtiğimiz yolları arıyor gözüm yine 
Sanırım şehir uzakta kalıyor 

Ellerimi uzatsam tutmak isterim günü 
Ama güneş her gece tepemde doğuyor 

Yani olmuyor, olmuyor istesem de 
Kimse gelmiyor beklesem de 
Yani olmuyor, olmuyor istesem de 
Kimse gelmiyor 

Yaz kokusu duyardım kışın ortasında bile 
Uzun cümleler kurardım konuşurken 
Eski filmlerde kaldı böyle sözler deniyor 
Ama şimdi filmler bile eskimiyor
~

sanırım yavaş yavaş normalleşiyorum.
yani en yakın arkadaşımın gözlemi bu.
her matematik sorusunu mantıkla çözmeye başladığım için kendine geldin diyor.
birde böyle olup olmadık saçma sapan şeyler söylediğim için :)
aklıma birşey takıldığı zaman illa onu gerçekleştirmem gerekiyor.
eğer onu yapmazsam anormalleşiyorum.
şimdi iyiyim, benim meşhur sözüm "I'm okey!"

ve artık bende bi "gözlük" oldum.
en gıcık olduğum şey gözlüktü.
doktor bana gözlük verdi.
ne kadar güzel değil mi?

birde derslerde böyle saçma sapan şeyler yazmaya başladım.
böyle görüp gülersiniz.
hatta durun onları da yazayım :)

~
matematik 1. ders:
sevmek sebepsiz değildir.
birine bağlandıysan eğer,
sevgi vardır en nihayetinde.
vurulmuşsundur bir şeyine.
peki ben neyine vuruldum senin?
gözlerine, gönlüne, sevgine?
yoksa bana olan aşkına mı vurgunum ben?
~

hayır bunu yazdıktan sonra dersten koptum(sanki çok bağlıydım da).
neyse son kelimeleri yazarken böyle gülmeye başladım falan.
dedim ben sanırım egoistim gerçekten.
sonra duruldum.
dedim derya böyle yapma olmaz edepsiz pislik dedim kendime.
sonra derse dönmeye çalıştım.
uyumuşum zaten.

~
matematik 2.ders:
düşünceler ölümsüz mü?
ölümlü olsa ne farkeder?
sürekli değişen birşey ölümsüz olamazki.
peki ya sen?
                sen ölümlü müsün bende?
sürekli seni düşünmem ölümsüz yapmazki seni.
ölümlüyüm bende!
                ama ruhum?
o ölümsüz işte!(tabi cehenneme gitmezsem)
ve sen bende bedende değil ruhtasın!
~

sonra bu saçma sapan şeyi yazdım.
güldüm kendime.
dedim derya iyice saçmaladın sen.
eskiden boşta olsa anlamı oluyordu.
şimdi dedim iyice psikopatlaştın dedim.
sonra anladımki matemetik derslerinden önceki ders felsefeydi.
felsefeden çıkınca bi garip olurum ben.
sonra tekrar okudum yazdıklarımı yine güldüm yine uyudum.
işte öyle birşey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder