5 Mayıs 2011 Perşembe

Felsefik Konuşmaya Başlayalı'dan Beri..

Şimdi ben sözele geçtim ya. Hani çalışıyorum sosyoloji, psikoloji, mantık falan.. Bunlar benim üzerimde çok pis etkiler bırakıyor arkadaş! Böyle normalde pat diye konuşurdum. Farkettiyseniz -di'li geçmiş zaman eki var. Çünkü artık konuşamıyorum. Böyle bir arkadaşla muhabbet ediyoruz mesela düşünüyorum düşünüyorum felsefi birşey söylüyorum. Sonra bende kendime şaşırıyorum ama olan oluyor...
Bu bölümde kendimi daha doymuş, daha sosyal hissediyorum. Hayatın içindeki şeyleri ders diye görüyorum çünkü. Tarihte olsun, sosyolojide olsun.. Böyle sınavdan bir çıkıyorumki mutluyum... Bu hissi zor bulurum ben birdaha :) Hatta soruları okurken gülüyorum bile.. Ama bu gülme dediğim YGS sınavında matematik sorularını gördüğümde güldüğüm gibi değil.. Haz alışın mutluluğu..
Birde bugün mantık çözerken bir soru vardı çok güzel. Soruyu yapamayıp boş bıraksam bile soru güzeldi :) Şimdide onu paylaşmak istiyorum:
"Bana öyle yakınsınız ki seni ben sandım.
Sana öyle yakınım ki beni sen sandım.
Sen mi bensin ben mi senim, şaşırdım kaldım."
İşte böyle birşey. Bu sözden sonra klavyemi bırakırım ben. Esen kalın..