26 Ağustos 2011 Cuma

Sorularla başım dertte. Ne yapsam bilmiyorum. Aklımdan bi parça. Söküp atamıyorum.

Uyku tutmadı. Sağa dön, sola dön. Cık. Yok. Tık yok. Uyuyamıyorsun. E heyecan var tabi. Artık ünili olcaksın. Başka şehir, başka insanlar, başka başka ortamlar. Yani ortamlar dediysem öyle "alemlere akıyım", "oo kop kop" olayı değil. Merak ediyorum oradaki herşeyi. Kafamda canlandırmaya çalışıyorum. Ama Ankarayada hiç gitmedim, hayallerde boşluklar oluyor o yüzden. İnsanlar nasıl, yurt nasıl,oda arkadaşlarım acaba nasıl olacak, okulun ilk günü ne yapıcam, ne giyicem, nasıl davrancam, sınıftakiler nasıl.... diye devam eden sorular silsilesi var kafamda. Hayal gücümün sınırlarını zorluyorum bu konuda.
O yüzden uyku tutmuyor işte. Düşünmekten yani. Ama sadece ben değilim böyle. Bakıyorum faceden gazideki benim gibi ilk senesi olan arkadaşlara. Onlarda aynı işte. Hepsinde heyecan var haliyle. Bir yandan o kadar çok gitmek istiyorumki.. Biran önce başlıyım istiyorum. Bir yandan da ailem var, arkadaşlarım var, düzenim var... Yani hem tatlı bir sevinç, hemde içteniçe bir burukluk.. Olgunlaşma dönemine adım atıyorsunuz birnevi. Yani büyümeye bir adım daha..
Çok uzattıım, abarttım, kabarttım belki bu üni işini ama düşünmeden edemiyorum. He bir de ben ankaraya gidince böyle zırt pırt da yazamam. Nerden bulcan orda neti, pc'yi.. Şu üni masrafları olmasa bi netbook aldırırdım ama maalesef en azından ikinci döneme kadar böyle birşey mümkün değil. Uzak kalmak zorunda kalıcam sosyal ağlarımdan.. Ama interneti bulduğum yerde saldırıveririm bloguma. Hemmen anlatırım herşeyi :)

Birde bugün "3.Geleneksel Derya'da iftar yemeği" var . Canım arkadaşlarıma neler hazırlıcam nelerrr. Zaten bu bir veda günü gibi birşey olcak ama neyse. Ne kadar içimizde burukluk olursa olsun yinede güleriz biz. Hatta gülmekten ağlarız. Çünkü dostlar can'dır. Onlardaki sıcacık tadı, samimiliği ünide bulamıcam biliyorum. İstanbula gelmek için can atıcam biliyorum. Ama yinede gidesim var. Hemde koşa koşa.. Bakın yine ben konuyu evirip, çevirip üniye getirdim. 1 haftadır yaptığım gibi.. Oraya gidince nasıl olsa gider bu stres o zaman kurtulursunuz benden :) Hadi görüşmek üzere sayın blog alemi.. (Tabi okuyan varsa :))

-O değilde ben nereye koycam ayımı o kadar eşyanın arasında??-

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder