6 Ağustos 2011 Cumartesi

Tek Bir Söz..

Ev kalabalık.
Misafire hizmet etmekten yorulmuş insan modeli halinde bir köşeye kıvrılmış kalmışım.
20 dk ya daldım ya dalmadım.
Erkek kardeşimin iç geçirmeleri, hıçkırıkları, bağırtılarıyla uyandım.
Annem kalk yerine yat demek için uyandırmış.
Ne olduğunu anlamadan banyoya gittim.
Erkek kardeşim yerde sinir krizi geçiriyor.
Amcam tokatlıyor, kuzenim kalk diye bağırıyor, hakan kafasını vuruyor.
Saçma sapan bir halde bakıyorum.
Hiç birşey yapamadan.
Öylece bakıyorum.
Geç içeri dedi annem.
Geçtim bende.
Kafasını suya sokmuşlar hakanın.
Kendine getirmeye çalışıyorlar.
Yanımdan hışımla geçti hakan ve kuzenim.
Hakan titriyordu, ıslaktı.
Balkona geçtiler, hava alsın diye.
Kuzenim çık dedi bana.
Abla çık kapıyı kapat.
Okan diyorum ne oldu.
Abla çık nolur.
Çıktım bende.
Kapıyı kapattım, geçtim içeri.
Ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Babannem diyo babama demeseydin öyle.
Amcam tamam anne sus diyo.
Anneme dönüp noldu dedim.
Yok birşey git yat dedi.
Nasıl yatabilirim?
Bu kadar duyarsız mıyım ben?
Kardeşim sinir krizi geçirmiş, ben yatabilir miyim?
Noldu anne söyle dedim.
Baban o kadar insanın içinde şerefsiz dedi hakana.
O da banyoya attı kendini, dedi.
Babama aşırı bir düşkünlüğüm var benim.
Nasıl kızarım şimdi ben ona?
Ne diyebilirim?
Demedim birşey, gittim dinledim.
Babannem saçmaladı, ben dinledim.
Amcam sus diyo kadın susmak bilmiyor.
Babam çok üzülmüş, elbette üzülür.
Bu kadar olcağını tahmin etmedim diyo babam.
Üzülür tabiki oda.
Pişman olmuş belli.
Biricik oğlu onun, heralde üzülür.
Ardarda kaç sigara içti bilmiyorum.
Okan aldı indirdi hakanı alt kata babanneme.
Az sonrada gitti amcamlar.
Hakanın yatağına yattım bende.
Uyumak ne mümkün.
Yengeme seslendim.
Hakan nasıl?
İyiler dedi meyve yiyorlar.
Rahatladım bir nebze.
Bir ara dalar gibi olmuşum, hakan geldi.
Hemen kalkıyorum dedim.
Çıktım ranzanın üstüne, hemen uyumuşum zaten.

Çok duygusal bir çocuk o.
1.80 boyuna, iri kalıbına rağmen benden duygusal.
İstesemde fazla kızdıramıyorum onu.
Duvarları yumrukluyor, kalbi sıkışıyor.
Korktuğumdan o kadar üstüne gidemiyorum hiç.
Babam üstüne gidince kötü olmuş, hemen gözleri dolmuş.
Çıkmış odadan.
Teyzem öldüğünde arkadaşlarıyla dışardaydı.
Ablam arayıp haber vermiş.
Arkadaşlarıyla beraber eve geldi.
Nasıl ağlıyor.
Ben bir damla gözyaşı dökmedim, kaskatı durdum.
O o kadar duygusal, o kadar kırılgan işte.
Değmeyin benim kardeşime, ilişmeyin, kırmayın.
Annem gittiğinde onbeş gün her dediğini yaptım.
Kırmadım, bir dediğini iki etmedim.
Annemde öyle yapıyor çünkü.
Biz bu kadar üstüne düşerken, tek bağımlılığı bilgisayar.
Ona takınca babam tutamıyor kendini napsın?
Annem, hakan hepsi kızgın babama.
Bende kızdım elbet ama dünden beri yüzü beş karış.
Umarım düzelir herşey bir an önce...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder