17 Nisan 2012 Salı

Evde Tek Başına - 1

Evde tek kalma fobim var benim. Evet 20 yaşındayım ama var yani. Böyle sesler duyarım pıt pıt çıt çıt ss şş falan gibi, alfabe uzar gider. Duymadığım ses çeşidi yok yani. Sağolsun üst kat komşularımızda az ses çıkarmazlar. He birde alt katta babannem son ses izler televizyonu. Ama olsun sonuçta tekim evde. Hele akşamsa yandım zaten. Mutlaka ya televizyon ya bilgisayar açık olcak. Yada telefonda olcam. Yoksa 'yusuf yusuf' yani..

He şuan evde tekim tırsıyor muyum? Evet la valla tırsıyorum. Daha annemlerin gelmesine de var. Ama olsun ben cesur kız olcam korkmıcam. Hem pc açık mis gibi. Oh müziği de açtım. Blog blog dolanıyorum. Sıkılırsam facebooka falan bakıyorum olmadı twitter. Yani düşünüyorumda teknoloji yokken insanlar evde tek başlarına ne yapıyordu. Yani korkmuyorlar mıydı. Hatta elektrik falan yokken. Ay düşünmesi bile kötü be!

Neyse efenim şimdi böyle kendimi ürkütücü düşüncelerden uzaklaştırıp size yeni gelişmelerden bahsedicem. Mesela erasmusa başvurmaya karar verdim. Hatta ailem de onayladı. Ancak şöyle bir durum var ki: Tarih bölümü okuduğumdan dolayı, ortak tarih olarak sadece balkan ülkeleri var. Avurturya, macaristan, yunanistan polonya falan. Hatta bizim okulun anlaşmalı olduğu ülkeleri bile bilmiyorum. Belki daha az seçeneğim vardır. Hee birde bunun ingilizce muafiyet sınavı var. Ama olsun yazın kurs murs hallederiz birşeyler. Aa bu arada yani bu erasmus seçeneği istanbula geçiş yapamazsam geçerli. Eğer istanbul olursa gitmem avusturyaya falan. Ne işim var -.-

Macaristan -  Budapeşte

Birde bugün son kez gördüm inatçı keçimi. Yazın bursada yaz okuluna kalacağından uzun süre görüşemicez :( Yanına gitmeyi düşünüyorum ama garanti de değil yani. Neyse kısmet artık yapcaz birşeyler. Bu arada tripkolik şahsımda dün sürpriz yaptı bize. Dün çok iyiydik oh süper. Ama bugün bazı istediği şeyleri yapmadığımızdan dolayı görüşmedi bizimle. Dua edin de düzelsin aramız ya. Ben kardeşlerimle bozuk olmayı sevmiyorum...

Aaa ablamda geldi hatta biliyormusunuz bu akşam. Yirim onu yirrrrrr! Tatlılığına kurban olun siz onun, güzelliğinden küçük dilinizi yutun, o birtane birtaneeeee :)) Mezuniyet hediyelerinin ilkini aldım istanbula gelirken. Hediye etcem bu akşam inşallah beğenirr :)) Ben gidene kadar burda. Artık yer bitir miyim edirneye kalırmı bilmiyorum :O

Aile durumlarına gelirsek: hala ergengerisini annemlerle barıştıramadım ya of :( Ne zaman bitcek bunun ergenliği de biz rahatlıcaz bilmiyorum? Üniversiteye gitse de kurtulsak, düzelse!!

Amma uzun oldu bu post. Hatta yazdıklarımın en uzunuuuu. Özlüyorum buraları ya. Nete girmeyi özlüyorum. Blog ortamını özlüyorum. Yazmayı, okumayı özlüyorumm. Bak pazar günü gideceğimi düşününce üzüldüm şimdiden. Neyse o zamana kadar buranın tadına varmaya çalışayım en iyisi. Hatta şuan sabahki bulaşıkları yıkıyımda annem mutlu olsun ^.^

Haydi ben kaçtımmmm öpüldün çok çok <3<3

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder