23 Ağustos 2012 Perşembe

Dile kolay 37 yıl bu..

Annemle babamın 37. evlilik yıldönümleriydi dün. Beş günlük annemle küs devrimizden sonra barışmanın zamanı gelmişti. Ben haklıydım. Hala da haklıyım ama anne o. Mecburen gitmek zorunda kalıyorsun. Neyse bende barışma zamanımızın da geldiğini düşünerek dün bir süpriz yapayım dedim. Tek yapmadım tabiki. Rusum olmasaydı başaramazdım. Alkışlarınız Rusum içinnn ^.^

Ben ne yapsam ne yapsam diye düşünürken pasta yapmak geldi aklıma. Ama süpriz olcak. Annem evde varken nasıl yapcam? Sonra fırsat kollamaya başladım. Annemle ablam markete gidesiye bende çıktım evde marketten malzemeleri alıp eve geldim. 45 dk falan vaktim var. Çünkü annemler 1 saate dönüyorlar marketten hep. Başladım hazırlığa.. Rusumda çikolata sosunu yaptı bir yandan. Birde arkamızda iz bırakmamak için kullandığımız herşeyi yıkayıp kurulayıp aynı yerine koyuyoruz. Aaa bak şimdi hatırladım kullandığımız kremşanti kutularını süt kutusunu salondaki dolaba koymuştuuum. İnşallah kokmamıştır  ^.^


* 37. yıl... Hamdi <3 Şükran ... Siizi seviyorummm *
Tam pastayı bitirdik derken camdan bir baktımki annemler sokağın başında. Rusumun eline tutuşturdum pastayı üst kata çık dedim. Bekliyor merdivenlerde zavallım. He bu arada pastayı bizim rusun evine bırakcaz. Hemen arka sokakta çünkü. Bende indim poşetleri eve getirdim. Biz Rusumla gezmeye gidiyoruz dedim çıktım evden. Ben aşağı sokak kapısını kapatınca rusumda arkadan indi. Eve bırakıp çıktık hediye almaya.. Anneme de babama da güzel birer gömlek aldık. Bende kendime elbise aldım. Kendimize de hediye almak lazım dimi ^.^ Lacivert bordo güzel bişi :)

Eve geldik koştur koştur. Tabi Rusum kendi evine gitti. Ben arayınca pastayla hediyeleri getircekti bizim eve. Neyse yemek yedik çay faslına gelince haber verdim geldi hemen. O gelince mutfakta pastayı hazırlarken bende bir özür faslı çekiyim dedim. Sonuçta haklı da olsam anneye bağrılmaz. Affedildim sonra hemen rusum getirdi pastayıı. Üstüne de mum :) Babamla annem unutmuşlar ben hatırlatmış oldum. Beraber mumu üflediler birbirlerini öptüler pastayı kestiler hediyelerini de giydiler. Mutlu mesut aile olduuk. Kırkbirkeremaşşallahtütütütübize :))

Nice 37, 47, 57, 67... yıllaraa ^.^

4 yorum:

  1. aayyy ne güzel bi hikaye bu!

    kendimizden utandım vallahii..

    geçen günlerde annemle babamın 28. yıl dönümüydü ve biz pasta filan yapmadık :(

    süpersin sen!

    ve nice yıllara :)

    YanıtlaSil
  2. ayyy çok teşekkür ederim Miaa ^.^

    ama utanma ya bende ilk defa yaptım böyle bişi. Seneye sizde 29. yıllarında süpriz yaparsınız geç değilkii :)

    YanıtlaSil
  3. ha haaaa iyi maceraymış.
    ne hoş düşünce.
    tamam unutmayım hediye alırken kendimize de alıyoruz.
    :)

    YanıtlaSil
  4. evet birine hediye alırken kendimize de alırsak hep başkalarına hediye almak isteriz hem başkaları mutlu olur hemde bizz ^.^

    YanıtlaSil