18 Ağustos 2012 Cumartesi

En Eski Anı...Mim...


Sevgili Deep mimlemiş beni. Ne de iyi etmiş. Ona sonsuuuz teşekkürü bir borç bilirim :) Mimin konusu ise süper. Tam benlik. O yüzden zevkle yazmaya başlıyorum ^.^

Benim çocukluğum en eski anılarım tam bir felaket. Harika bir çocukmuşum çok zekiymişim falan dersem yalan olur yani. Bebekken durmadan ağlarmışım. Annemler sürekli doktora giderlermiş ve doktorun söylediği tek şey "sadece gazı var beyfendi!". Babamda deli olurmuş ve eve geri getirirlermiş. Birde bebekken çok çirkinmişim ben yani ilk doğduğumda. Beşikte battaniyeyi kaldıran "bu ne biçim çocuk!!" deyip kapatıyorlarmış yüzümü. Çünkü zayıf doğmuşum ben 2.5 kilodan biraz fazla. Kapkaraymışım birde. Üstüne üstlük sürekli yüzüstü sol yanağımın üzerine yatıyormuşum. Hala sol yanağım biraz daha zayıftır :))

Hatta 20 yıllık arkadaşım (yani neredeyse doğduğumdan beri:)) Rusum, bana bir keresinde demiştiki "sen benim kızım olsan seni hemen çöpe atardım?!". O kadar fenaydım yani. Yaşım büyüse bile sürekli ağlamaya devam etmişim ben. Küçüklüğüm denince aklıma ilk 'ağlarken aynaya baktığım an' gelir. Çünkü hep ağlıyodum ben abicim. Nedeni yok. Havaya bakarak anıra anıra ağlarmışım. Sonra yengemler birinden duymuşlar 3 hafta cuma günleri sela verilirken şu şu duaları okuyarak babasının terliğini ağzına 3 kere vurursanız susar. Yoksa bu çocuk ya anasını yer yada babasını demiş. Yapmışlar tabii. E çaresizlik napsınlar. Birde ne görsünler bunları yaptıktan sonra susmuşum ben. ahah cidden gerçek bu ^.^

Birde ben çok hareketli bir çocuktum durmadan zıplardım hoplardım sokakta sürekli dizimi kanatırdım. Çocukken hep dizlerim kabuktu. Biri iyileşmeye başlarken yine biryerden düşüp kanatırdım dizimi. He birde sakardım ben. Hala sakarım. O yüzden babam bana "sakarya grubundansın kızım sen." der hep.

Bide bide çocukların bebekken ilk dişleri çıkar ya hani, benim ilk hangi dişlerim çıkmış dersiniz?? Tabiki köpek dişleri!! hemde sadece onlar çıkmış üstte ve altta sadece köpek dişleri olan bir bebek!! Korkunç ya. O yüzden amcam bana 'vampir' dermiş. Şöyle birde çocukluk tipimi betimlersek: saçları seyrek düz siyah, kulaklar hafif kepçe, bir kulakta iki kulak memesi (yani bir kulak memesi ikiye bölünmüş gibi), zapzayıf üflesen uçacak derecede, dizleri hep kanamış yara bere içinde, dişler desen tam bir felaket... İşte böyleymişim ben. Çocukluk arkadaşımın söylediğine şuan hak verdim doğrusu!

Ama ne olursa olsun annem babam bana bakmış büyütmüşler. Şuan çirkin ördek yavrusundan kuğuya dönen birşeyim ben ehe ^.^ Benimde en eski anılarım bunlarr...

Mimlediklerim:

Rapunzeliçe

The secret in my eyes

Mia Wallace

8 yorum:

  1. senin eski anılarını yerim ya ne tatlı anlatmışsıınnn!! :)

    kuğu seni
    seni seni
    güzel pollyanna seni :*

    mim için teşekkür ederiim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. att çok teşekkür ederi mia mutlu ettin beni çook :))

      ayrıca mim için rica ederm okumayı dört gözle bekliyorumm ^.^

      Sil
  2. Mim için teşekkür ederim :)
    en kısa zamanda yazcam :)
    iyi bayramlaaar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bende o zmn en kısa zamanda okumayı bekliyorumm :)

      Sanada iyi bayramlarr ^.^

      Sil
  3. hah haaaaa çok hoş.
    :)
    gaz çöpe atmak ve kuğu.
    :)
    mutlusun sen yaw bu ne hoş bişi.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o senin hoşgörün Deep! :)
      bebekliğim çocukluğum hep bana kötü anlatıldı ama olsun seviyorum ben eski halimii ^.^

      Sil
  4. hahaha okurkennn çokkkk güldümm tatlımmm nasıl güzel anlatmışsın öyleee..
    ayrıca geçmişi bilmem ama şu an kesinlikle bir Kuğusun pollyciikkkk =)

    YanıtlaSil