2 Mart 2013 Cumartesi

Öf. Yine Gidiyorum.


Gidiyorum yine. İstemesem de, ağlayıp zırlasam da gidiyorum. Bu sefer öyle çok alıştımki eve ayrılasım gelmiyor. Ankara'ya gidicem bissürü sorun çıkcak yine. Yine sorumluluklar binecek omzuma. Ben yine pollyannalığı bir kenara bırakıp ağlıcam. Ev ayrı bir dert bana, okul ayrı bir dert, aile özlemi hepten ayrı bir dert..

Dün gece öyle çok ağladımki, sırılsıklam oldu yastığım. Migrenim tuttu zor uyudum. Yetmezmiş gibi yine patladı arkadaki yirmilik dişlerim. Ağlarken zaten guatrım acıyor. Ne çürük birşeyim ben ya.. Çok sıkıldım herşeyden. Bazen buradan da öyle boğuluyorumki "Oh gidicem Ankara'ya görceksiniz!" diyorum. Ama Ankara daha kötü.

Aslında orada da mutlu oluyorum bazen. Ama bazen işte. Çok nadir olarak oluyor o da. He birde bize bir ders programı yapmışlar, görünce ona da ağlamak istedim. Şimdi valizimi hazırlıyorum. Bunu o kadar sık yapmaya başladımki yoruyor artık beni. Dışarda okumak iğrenç birşey. Bazıları için mükemmel olabilir. Onları okudukları şehre bağlayan birşeyler olabilir. Ama benim yok. Yok.

Bu duygulardan nefret ediyorum. Sıkılmaktan bunalmaktan ağlamaktan suratsız olmaktan.. Bunları yapınca ben 'ben' olmuyorum. Ama bazen oluyor işte. Adı yok ama oluyor arada.

Birazdan kuzenlerim gelir zaten. Bütün günümüz beraber geçer. Akşam uğurlarlar beni. Geliceksin yine üzülme derler. Derslerine iyi çalış başka şeylerle kafanı meşgul etme diye de eklerler. Eksik birşeyin olursa ara bizi. Bak canın sıkılırsa da ara. Buna benzer şeyler söylerler. Ama hep boş laflar bunlar. Hep söyledikleri ama hiç gerçekleşmeyen şeyler.

Ankara soğukmuş. Çok soğuk hemde. Korkuyorum gitmeye. Ama gece biniyorum. Yine veda ediyorum o çok sevdiğim 'İstanbul'uma..

2 yorum:

  1. bi alışamadın yaaa ankaraya ve öğrenciliğe.
    :)
    sabır sabır biticek bu okul da.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alışamadım deep ya :( ama az kaldı yarısı neredeyse bitti dimi sevinmem lazım artık :)

      Sil